Darmowa dostawa od 400 zł w Polsce

ADHD a bezsenność u dorosłych – przyczyny i sposoby poprawy snu

Słuchaj artykułu Google Wavenet 15 min 0:00
Naciśnij play, aby słuchać

Problemy ze snem często współwystępują z ADHD u dorosłych, ale nie są obowiązkowym objawem tego zaburzenia. Trudności mogą obejmować późne zasypianie, nieregularny rytm dnia, częste wybudzenia lub sen, który nie daje poczucia regeneracji. Ich przyczyną może być zarówno specyfika ADHD, jak i bezsenność, zaburzenie rytmu dobowego, działanie leków, stres albo inny problem zdrowotny. Dlatego postępowanie powinno wynikać z rozpoznanej przyczyny, a nie wyłącznie z obecności diagnozy ADHD.

Jaki jest związek między ADHD a bezsennością?

ADHD i bezsenność to dwa odrębne zaburzenia, które mogą występować jednocześnie i wzajemnie nasilać swoje objawy. Osoby dorosłe z ADHD częściej zgłaszają problemy z rozpoczęciem snu, utrzymaniem regularnych godzin odpoczynku oraz porannym wstawaniem.

Wieczorne trudności mogą wiązać się między innymi z natłokiem myśli, odkładaniem pory snu, potrzebą dodatkowej stymulacji oraz problemami z przerwaniem angażującej aktywności. Jednocześnie przewlekły niedobór snu może pogarszać koncentrację, kontrolę emocji i zdolność planowania.

Nie każdą trudność ze snem u osoby z ADHD należy jednak przypisywać samemu zaburzeniu. Bezsenność może mieć również inne przyczyny, dlatego utrzymujące się objawy wymagają szerszej oceny.

Czy problemy ze snem są objawem ADHD?

Problemy ze snem nie należą do podstawowych kryteriów diagnostycznych ADHD. Mogą jednak współwystępować z zaburzeniem i wpływać na nasilenie trudności obserwowanych w ciągu dnia.

Osoba z ADHD może mieć problem z wyciszeniem się, zakończeniem wieczornych zajęć albo zachowaniem regularnej pory snu. Nie oznacza to jednak, że każde późne zasypianie jest bezsennością. O bezsenności mówi się wtedy, gdy trudności z zasypianiem, utrzymaniem snu lub zbyt wczesnym budzeniem występują mimo odpowiednich warunków do odpoczynku i pogarszają funkcjonowanie w dzień.

Rozpoznanie ADHD nie wyklucza jednoczesnego występowania bezsenności, zespołu niespokojnych nóg, bezdechu sennego czy zaburzenia rytmu dobowego.

Jakie zaburzenia snu występują u dorosłych z ADHD?

U dorosłych z ADHD mogą występować między innymi:

  • trudności z zasypianiem;
  • nieregularne godziny snu;
  • opóźniona pora zasypiania i budzenia;
  • częste wybudzenia;
  • zbyt krótki czas snu;
  • trudności z porannym wstawaniem;
  • nadmierna senność w ciągu dnia;
  • zespół niespokojnych nóg;
  • zaburzenia oddychania podczas snu.

Objawy te mogą mieć różne przyczyny i nie pozwalają samodzielnie rozpoznać konkretnego zaburzenia. Przykładowo późne zasypianie może wynikać z opóźnionego rytmu dobowego, ale również z wieczornego korzystania z ekranów, przyjmowania substancji pobudzających, stresu lub utrwalonych zachowań związanych ze snem.

Więcej o możliwych mechanizmach i rodzajach bezsenności wyjaśnia poradnik: bezsenność u dorosłych – przyczyny i terapia.

Dlaczego osoby z ADHD zasypiają później?

Późne zasypianie u osób z ADHD może wynikać z połączenia kilku czynników. Trudność w oszacowaniu czasu sprzyja odkładaniu przygotowania do snu, a impulsywność może utrudniać przerwanie atrakcyjnej aktywności. Wieczorem mniej jest również zewnętrznych obowiązków i bodźców rozpraszających, dlatego niektóre osoby właśnie wtedy odczuwają większą swobodę i zdolność skupienia.

Znaczenie mogą mieć także:

  • nieregularny plan dnia;
  • późne korzystanie z telefonu lub komputera;
  • przyjmowanie kofeiny w godzinach popołudniowych;
  • brak wyraźnego przejścia między aktywnością a odpoczynkiem;
  • wieczorne nadrabianie obowiązków;
  • działanie przyjmowanych leków;
  • indywidualne przesunięcie rytmu dobowego.

Samo późne chodzenie spać nie jest jeszcze zaburzeniem. Problem pojawia się, gdy rytm snu nie odpowiada obowiązkom, prowadzi do niedoboru odpoczynku lub znacząco utrudnia codzienne funkcjonowanie.

ADHD a opóźniony rytm snu i czuwania

U części dorosłych z ADHD obserwuje się tendencję do późniejszego zasypiania i budzenia. Jeżeli naturalna pora snu jest wyraźnie przesunięta, a sen w wybranych przez organizm godzinach pozostaje stosunkowo prawidłowy, lekarz może brać pod uwagę zaburzenie z opóźnioną fazą snu i czuwania.

Nie jest ono tym samym co bezsenność. Osoba z bezsennością może nie zasnąć mimo odpowiedniej pory i warunków, natomiast przy opóźnionej fazie rytmu dobowego często zasypia łatwiej, jeżeli może położyć się i wstać później.

W diagnostyce pomocne są dzienniczek snu i niekiedy aktygrafia. Samodzielne przesuwanie rytmu za pomocą melatoniny albo intensywnego światła może przynieść efekt przeciwny do zamierzonego, jeśli bodziec zostanie zastosowany o niewłaściwej porze.

Natłok myśli i wieczorne pobudzenie

Natłok myśli może utrudniać przejście od aktywności do snu. Po położeniu się pojawiają się niedokończone zadania, pomysły, wspomnienia rozmów lub obawy dotyczące kolejnego dnia. Im większa presja na szybkie zaśnięcie, tym silniejsze może stać się napięcie.

Pomocne bywa wcześniejsze zapisanie zadań i myśli, które nie wymagają rozwiązania tego samego wieczoru. Warto również stworzyć przewidywalny etap wyciszenia, ograniczyć intensywne treści oraz nie wykonywać pracy w łóżku.

Jeżeli pobudzenie utrzymuje się przez większą część dnia, towarzyszy mu silny lęk albo wyraźne obniżenie nastroju, problem powinien zostać omówiony ze specjalistą. Nie musi wynikać wyłącznie z ADHD. Więcej o możliwych źródłach napięcia przeczytasz w artykule o przeciążeniu układu nerwowego.

Jak niedobór snu wpływa na objawy ADHD?

Niedobór snu może pogarszać uwagę, pamięć roboczą, czas reakcji i zdolność kontrolowania emocji. Osobie z ADHD może być wówczas jeszcze trudniej rozpocząć zadanie, ustalić priorytety, ograniczyć impulsywne reakcje lub utrzymać koncentrację.

Zmęczenie może również zwiększać drażliwość i obniżać tolerancję na hałas, światło oraz inne bodźce. W efekcie powstaje błędne koło: trudności związane z ADHD utrudniają zachowanie regularnego rytmu, a niewystarczający sen nasila problemy w ciągu dnia.

Poprawa snu nie usuwa ADHD, może jednak ograniczyć dodatkowe obciążenie wynikające z niewyspania.

Czy niewyspanie może przypominać ADHD?

Tak. Długotrwałe niewyspanie może powodować rozproszenie, zapominanie, spowolnienie, impulsywność i trudności z organizacją. Objawy te mogą przypominać ADHD lub zwiększać nasilenie już rozpoznanego zaburzenia.

W diagnostyce ważny jest przebieg trudności. ADHD rozpoczyna się w okresie rozwojowym, a jego objawy występują w więcej niż jednym obszarze życia. Problemy pojawiające się dopiero po pogorszeniu snu mogą mieć inne podłoże.

Ocena snu powinna być częścią różnicowania, ale nie zastępuje pełnej diagnozy ADHD. Podobne objawy mogą być związane również z depresją, zaburzeniami lękowymi, chorobami tarczycy, używaniem substancji lub działaniem leków.

Jak leki na ADHD mogą wpływać na sen?

Wpływ leków na sen jest indywidualny. Leki stymulujące mogą u części pacjentów utrudniać zasypianie, zwłaszcza gdy ich działanie utrzymuje się wieczorem. U innych poprawa kontroli objawów ADHD ułatwia organizację dnia i zmniejsza wieczorny chaos, co pośrednio sprzyja regularnemu odpoczynkowi.

Znaczenie mają rodzaj preparatu, dawka, czas działania i pora przyjmowania. Na sen mogą wpływać także leki stosowane z powodu innych chorób oraz połączenie farmakoterapii z kofeiną, nikotyną lub alkoholem.

Nie należy samodzielnie odstawiać leku, zmieniać dawki ani przesuwać godziny jego przyjmowania. Jeśli problemy ze snem pojawiły się po rozpoczęciu leczenia lub zmianie preparatu, warto omówić je z lekarzem prowadzącym.

Co jeszcze może powodować problemy ze snem?

Poza ADHD przyczyną trudności mogą być między innymi:

  • przewlekły stres;
  • depresja lub zaburzenia lękowe;
  • zespół niespokojnych nóg;
  • obturacyjny bezdech senny;
  • przewlekły ból;
  • refluks;
  • choroby tarczycy;
  • menopauza;
  • praca zmianowa;
  • spożywanie kofeiny, nikotyny lub alkoholu;
  • niektóre leki i suplementy;
  • niewłaściwe warunki w sypialni.

Głośne chrapanie, przerwy w oddychaniu, poranne bóle głowy i nasilona senność w ciągu dnia wymagają oceny pod kątem zaburzeń oddychania podczas snu. Nieprzyjemne odczucia w nogach nasilające się podczas odpoczynku mogą natomiast sugerować zespół niespokojnych nóg.

Jak diagnozuje się bezsenność u osoby z ADHD?

Diagnostyka rozpoczyna się od szczegółowego wywiadu. Specjalista pyta o godziny snu, czas zasypiania, wybudzenia, poranne samopoczucie, senność w dzień, tryb pracy, przyjmowane leki oraz używanie kofeiny i innych substancji.

Pomocne mogą być:

  • dzienniczek snu prowadzony przez co najmniej kilkanaście dni;
  • kwestionariusze oceniające bezsenność i senność;
  • informacje od partnera dotyczące chrapania lub nietypowych zachowań podczas snu;
  • badania laboratoryjne dobrane do objawów;
  • aktygrafia przy podejrzeniu zaburzenia rytmu dobowego;
  • polisomnografia, jeśli istnieje podejrzenie bezdechu, zaburzeń ruchowych lub innych określonych problemów.

Polisomnografia nie jest rutynowo potrzebna do rozpoznania typowej bezsenności. Zakres badań ustala lekarz na podstawie wywiadu i objawów.

Jak prowadzić dzienniczek snu?

Dzienniczek snu pozwala zauważyć zależności, które trudno ocenić na podstawie pamięci. Każdego dnia warto zapisywać:

  • godzinę położenia się do łóżka;
  • przybliżoną godzinę zaśnięcia;
  • liczbę i łączny czas wybudzeń;
  • godzinę ostatecznego przebudzenia;
  • godzinę wstania z łóżka;
  • drzemki;
  • spożycie kofeiny i alkoholu;
  • porę przyjęcia leków;
  • wieczorne korzystanie z ekranów;
  • subiektywną jakość snu i poziom energii rano.

Zapisy powinny być krótkie, aby ich prowadzenie nie stało się kolejnym trudnym obowiązkiem. Nie trzeba sprawdzać zegarka przy każdym nocnym przebudzeniu — wystarczą przybliżone wartości uzupełnione rano.

Dzienniczek nie służy do samodzielnego stawiania diagnozy, ale może znacznie ułatwić rozmowę z lekarzem lub terapeutą.

Co może pomóc poprawić sen przy ADHD?

Podstawą jest dopasowanie postępowania do przyczyny problemu. W codziennym funkcjonowaniu pomocne mogą być:

  • możliwie regularne godziny wstawania;
  • ekspozycja na naturalne światło rano;
  • ograniczenie kofeiny w drugiej części dnia;
  • ustawienie przypomnienia o rozpoczęciu wieczornej rutyny;
  • przygotowanie ubrań i listy zadań na kolejny dzień;
  • stopniowe ograniczanie intensywnych bodźców;
  • przeniesienie pracy i rozrywki poza łóżko;
  • dostosowanie temperatury, światła i poziomu hałasu;
  • unikanie nadrabiania snu długimi, późnymi drzemkami.

Przy ADHD lepiej sprawdzają się proste czynności wykonywane w stałej kolejności niż rozbudowany plan wymagający dużej samokontroli. Szczegółowe wskazówki zawiera protokół higieny snu, należy jednak pamiętać, że sama higiena snu nie jest pełnym leczeniem przewlekłej bezsenności.

CBT-I a bezsenność u dorosłych z ADHD

Terapia poznawczo-behawioralna bezsenności, określana jako CBT-I, jest zalecanym leczeniem pierwszego wyboru przewlekłej bezsenności u dorosłych. Obejmuje między innymi pracę nad zachowaniami podtrzymującymi problem, kontrolę bodźców, dostosowanie czasu spędzanego w łóżku oraz zmianę przekonań zwiększających lęk przed brakiem snu.

U osoby z ADHD terapia może wymagać praktycznych modyfikacji, takich jak:

  • krótsze i jednoznaczne zalecenia;
  • przypomnienia w telefonie;
  • prosty formularz dzienniczka;
  • wdrażanie jednej zmiany naraz;
  • wykorzystanie widocznych wskazówek w mieszkaniu;
  • uwzględnienie trudności z planowaniem i regularnością.

CBT-I nie jest tym samym co ogólne porady dotyczące higieny snu. Powinna być prowadzona przez osobę mającą odpowiednie przygotowanie, szczególnie gdy bezsenności towarzyszą inne zaburzenia psychiczne lub somatyczne.

Melatonina i terapia światłem – kiedy są rozważane?

Melatonina i odpowiednio zaplanowana ekspozycja na światło mogą być rozważane przede wszystkim wtedy, gdy problem wiąże się z przesunięciem rytmu dobowego. O ich działaniu decyduje nie tylko dawka lub natężenie światła, lecz także pora zastosowania.

Melatonina nie jest uniwersalnym środkiem na każdy rodzaj bezsenności. Może powodować działania niepożądane i wchodzić w interakcje z lekami. Preparaty dostępne bez recepty mogą również różnić się składem i zawartością substancji czynnej.

Terapia jasnym światłem także wymaga ostrożności, między innymi u osób z chorobami oczu, migreną, chorobą afektywną dwubiegunową lub przyjmujących leki zwiększające wrażliwość na światło. Plan stosowania obu metod najlepiej ustalić z lekarzem lub specjalistą medycyny snu.

Czy kołdra obciążeniowa może wspierać wyciszenie?

Kołdra obciążeniowa nie leczy ADHD ani bezsenności. U części osób równomierny nacisk może jednak zwiększać poczucie komfortu, ograniczać potrzebę poszukiwania bodźców lub pomagać w stworzeniu przewidywalnej rutyny przed snem.

Reakcja na nacisk jest indywidualna. Niektóre osoby oceniają go jako przyjemny i uspokajający, natomiast inne mogą odczuwać dyskomfort, ograniczenie ruchu lub przegrzanie. Dostępne badania nie pozwalają uznać kołdry za zamiennik diagnostyki, CBT-I ani leczenia zaleconego przez lekarza.

Szersze omówienie dowodów i ograniczeń znajduje się w poradniku kołdra obciążeniowa a ADHD u dorosłych.

Jak bezpiecznie dobrać kołdrę obciążeniową?

Dobór kołdry nie powinien opierać się wyłącznie na stałym procencie masy ciała. Orientacyjna proporcja może być punktem wyjścia, ale trzeba uwzględnić także indywidualną tolerancję nacisku, budowę ciała, możliwość samodzielnego zdjęcia kołdry, temperaturę sypialni i materiał poszycia.

Kołdra powinna:

  • umożliwiać swobodną zmianę pozycji;
  • nie ograniczać oddychania;
  • pozostawiać głowę i szyję odkryte;
  • nie zwisać ciężko poza krawędzie łóżka;
  • zapewniać komfort termiczny;
  • dać się samodzielnie i szybko zdjąć.

Szczególnej ostrożności wymagają choroby układu oddechowego i krążenia, ograniczenia ruchowe oraz inne problemy zdrowotne mogące utrudnić bezpieczne korzystanie z obciążenia. W razie wątpliwości potrzebna jest konsultacja medyczna.

Praktyczne kryteria opisuje poradnik: jak dobrać wagę i rozmiar kołdry obciążeniowej.

Kiedy zgłosić się do lekarza?

Konsultacja jest wskazana, gdy problemy ze snem:

  • występują regularnie i utrzymują się przez kilka tygodni lub dłużej;
  • wyraźnie utrudniają pracę, naukę albo prowadzenie samochodu;
  • pojawiły się po rozpoczęciu przyjmowania leku;
  • współwystępują z nasilonym lękiem lub obniżeniem nastroju;
  • obejmują głośne chrapanie, przerwy w oddychaniu albo duszność;
  • powodują niekontrolowane zasypianie w ciągu dnia;
  • wiążą się z nieprzyjemnymi odczuciami i przymusem poruszania nogami;
  • prowadzą do regularnego sięgania po alkohol lub leki nasenne.

Pilna pomoc jest potrzebna, jeśli pojawiają się myśli samobójcze, znaczne pobudzenie, objawy manii, dezorientacja albo zachowania stwarzające bezpośrednie zagrożenie.

W zależności od objawów pomocny może być lekarz rodzinny, psychiatra, neurolog, pulmonolog, specjalista medycyny snu lub psychoterapeuta prowadzący CBT-I.

ADHD a autyzm – czy problemy ze snem są takie same?

W ADHD i spektrum autyzmu mogą występować podobne problemy, takie jak późne zasypianie, nieregularny rytm, wybudzenia czy niewystarczająca regeneracja. Ich mechanizmy i znaczenie nie muszą być jednak identyczne.

U osoby w spektrum autyzmu szczególną rolę mogą odgrywać potrzeba stałej rutyny, trudności związane ze zmianą, nadwrażliwość na dźwięki, światło, temperaturę albo fakturę pościeli. W ADHD częściej zwraca się uwagę na odkładanie snu, trudność w przerwaniu aktywności, nieregularność i wieczorne pobudzenie poznawcze. Oba rozpoznania mogą również współwystępować.

Problemy ze snem należy oceniać indywidualnie, bez przypisywania ich automatycznie diagnozie neurorozwojowej. Osobne omówienie potrzeb osób dorosłych w spektrum znajduje się w artykule o zaburzeniach snu u dorosłych osób z autyzmem.

FAQ

Czy ADHD powoduje bezsenność?

ADHD może zwiększać podatność na problemy ze snem, ale nie każda osoba z ADHD ma bezsenność. Trudności mogą wynikać także z zaburzenia rytmu dobowego, działania leków, stresu lub innego problemu zdrowotnego.

Czy problemy ze snem nasilają objawy ADHD?

Niedobór snu może pogarszać koncentrację, pamięć roboczą, planowanie i regulację emocji. Nie oznacza to jednak, że sen jest przyczyną ADHD albo że poprawa snu usunie samo zaburzenie.

Dlaczego osoba z ADHD jest zmęczona w dzień, ale nie może zasnąć wieczorem?

Możliwe przyczyny obejmują opóźniony rytm dobowy, wieczorne pobudzenie, natłok myśli, ekspozycję na światło i angażujące treści oraz nieregularne godziny odpoczynku. Ustalenie przyczyny wymaga analizy całego rytmu dnia.

Czy leki na ADHD zawsze utrudniają zasypianie?

Nie. Wpływ zależy od preparatu, dawki, pory przyjmowania i reakcji pacjenta. U części osób lepsza kontrola objawów ułatwia organizację dnia. Zmiany leczenia należy zawsze konsultować z lekarzem.

Czy melatonina pomaga na bezsenność przy ADHD?

Może być rozważana w wybranych przypadkach, zwłaszcza przy przesuniętym rytmie dobowym. Nie jest jednak odpowiednim rozwiązaniem każdego rodzaju bezsenności, a jej dawkę i porę przyjmowania najlepiej ustalić ze specjalistą.

Czy kołdra obciążeniowa pomaga osobom z ADHD zasnąć?

U części osób może zwiększać komfort i ułatwiać wieczorne wyciszenie, ale reakcje są indywidualne. Kołdra nie leczy ADHD ani bezsenności i nie zastępuje profesjonalnej diagnostyki.

Jak długo trzeba prowadzić dzienniczek snu?

Najczęściej warto prowadzić go przez około dwa tygodnie, uwzględniając dni robocze i wolne. Lekarz lub terapeuta może zalecić inny okres w zależności od celu obserwacji.

Czy bezsenność przy ADHD można leczyć?

Tak. Sposób postępowania zależy od przyczyny. W przewlekłej bezsenności podstawową metodą jest zazwyczaj CBT-I, natomiast przy zaburzeniach rytmu, bezdechu sennym, działaniach niepożądanych leków lub innych chorobach potrzebne jest odpowiednio dobrane leczenie.

Bibliografia

  1. Riemann D. i wsp., „The European Insomnia Guideline: An update on the diagnosis and treatment of insomnia 2023”, Journal of Sleep Research, 2023: PubMed.
  2. Surman C.B.H., Walsh D.M., „Managing Sleep in Adults with ADHD: From Science to Pragmatic Approaches”, Brain Sciences, 2021: pełny tekst publikacji.
  3. Wajszilber D., Santiseban J.A., Gruber R., „Sleep disorders in patients with ADHD: impact and management challenges”, Nature and Science of Sleep, 2018: pełny tekst publikacji.
  4. Jernelöv S. i wsp., „Effects and clinical feasibility of a behavioral treatment for sleep problems in adult ADHD”, BMC Psychiatry, 2019: pełny tekst publikacji.
  5. National Institute for Health and Care Excellence, „Attention deficit hyperactivity disorder: diagnosis and management”, wytyczne NG87: NICE.
Kołdry obciążeniowe Makumi

Zamień wieczór w rytuał spokojnego snu

Naturalne materiały, ręczne szycie w Polsce i certyfikat OEKO-TEX® Standard 100. Dobierz wagę do swojej masy ciała.