Darmowa dostawa od 400 zł w Polsce

Mrowienie w głowie – możliwe przyczyny i kiedy zgłosić się do lekarza

Słuchaj artykułu Google Wavenet 18 min 0:00
Naciśnij play, aby słuchać

Mrowienie w głowie jest opisem odczucia, a nie nazwą konkretnej choroby. Może dotyczyć skóry głowy, twarzy albo szerszego obszaru i przypominać delikatne kłucie, cierpnięcie, pieczenie lub „przebieganie prądu”. Objaw może pojawić się podczas stresu i hiperwentylacji, ale jego możliwe przyczyny obejmują również migrenę, podrażnienia skóry, działanie niektórych leków, zaburzenia metaboliczne oraz choroby układu nerwowego. Na podstawie samego charakteru mrowienia nie można ustalić rozpoznania. Nawracający, nasilający się lub utrzymujący objaw należy omówić z lekarzem. Nagłe jednostronne mrowienie połączone z osłabieniem kończyny, opadaniem kącika ust, zaburzeniami mowy, widzenia lub równowagi wymaga natychmiastowej pomocy medycznej.

Ważne: pilnej pomocy wymaga nagłe mrowienie lub drętwienie, któremu towarzyszą opadanie kącika ust, osłabienie ręki albo nogi, zaburzenia mowy, widzenia lub równowagi, dezorientacja albo nagły, bardzo silny ból głowy. W takiej sytuacji należy zadzwonić pod numer 112 lub 999. Nie należy czekać, aż objawy samoistnie ustąpią.

Czym jest mrowienie w głowie?

Określenie „mrowienie w głowie” może oznaczać nieprawidłowe wrażenie czuciowe odczuwane na skórze głowy, w obrębie twarzy albo w sąsiednich obszarach. Takie odczucia bywają zaliczane do parestezji. Pacjenci opisują je jako cierpnięcie, kłucie, pieczenie, drętwienie, pełzanie po skórze albo krótkie impulsy przypominające prąd. Mrowienie i drętwienie nie oznaczają dokładnie tego samego. Mrowienie jest dodatkowym, nietypowym odczuciem, natomiast drętwienie może wiązać się z osłabieniem lub utratą czucia. Świąd częściej wywołuje potrzebę drapania i może wskazywać na podrażnienie albo chorobę skóry. Objawy mogą się jednak nakładać. Nie należy rozumieć tego określenia jako mrowienia „wewnątrz mózgu”. Najczęściej opisuje ono wrażenie pochodzące ze skóry, nerwów czuciowych lub okolicy twarzy i szyi. Samo wystąpienie parestezji nie pozwala określić jej przyczyny.

Jak może być odczuwane mrowienie skóry głowy?

Mrowienie może być delikatne albo intensywne, miejscowe lub rozlane. U niektórych osób trwa kilka sekund, u innych powraca falami lub utrzymuje się przez dłuższy czas. Może dotyczyć czubka, potylicy, skroni, jednej strony głowy, okolicy za uchem albo twarzy. Do opisywanych odczuć należą:

  • delikatne ukłucia lub „igiełki”;
  • cierpnięcie i miejscowe drętwienie;
  • uczucie pełzania po skórze;
  • pieczenie albo szczypanie;
  • krótkie impulsy przypominające prąd;
  • nadwrażliwość skóry na dotyk;
  • uczucie ciepła, chłodu lub naprzemiennych zmian temperatury.

W diagnostyce ważny jest nie tylko rodzaj odczucia. Znaczenie mają również czas jego pojawienia się, lokalizacja, długość trwania, jednostronność, częstotliwość nawrotów oraz objawy towarzyszące.

Kiedy mrowienie w głowie wymaga pilnej pomocy?

Natychmiastowej pomocy wymaga mrowienie lub drętwienie, które pojawiło się nagle i towarzyszy mu przynajmniej jeden z objawów mogących wskazywać na udar lub inny ostry stan neurologiczny:

  • opadanie jednej strony twarzy;
  • osłabienie albo drętwienie ręki lub nogi, zwłaszcza po jednej stronie;
  • niewyraźna mowa albo trudności z rozumieniem wypowiedzi;
  • nagłe zaburzenia widzenia;
  • utrata równowagi, problemy z chodzeniem lub koordynacją;
  • dezorientacja;
  • nagły i wyjątkowo silny ból głowy;
  • utrata przytomności lub drgawki.

Pilnej oceny wymaga także mrowienie po urazie głowy, szczególnie gdy występują wymioty, narastająca senność, zaburzenia pamięci lub świadomości. Gorączka połączona ze sztywnością karku, nasilonym bólem głowy albo zaburzeniami świadomości również wymaga szybkiego kontaktu z pomocą medyczną. Objawy udaru mogą po pewnym czasie osłabnąć lub zniknąć. Nie oznacza to, że zagrożenie minęło. Również przemijające objawy wymagają natychmiastowej oceny.

Jakie mogą być przyczyny mrowienia w głowie?

Mrowienie w głowie jest objawem nieswoistym. Może mieć związek z przejściową reakcją organizmu, podrażnieniem skóry, migreną, działaniem leków albo zaburzeniami dotyczącymi nerwów. Ustalenie przyczyny wymaga uwzględnienia całego obrazu, a nie tylko jednego odczucia.

Stres, lęk i hiperwentylacja

Podczas silnego stresu lub napadu lęku oddech może stać się szybszy i głębszy. Nadmierna wentylacja obniża stężenie dwutlenku węgla we krwi i może wywołać zawroty głowy, uczucie oszołomienia oraz mrowienie, szczególnie wokół ust, na twarzy, dłoniach i stopach. Jednocześnie może wzrosnąć napięcie mięśni szczęki, karku i barków. Stres może więc wywoływać albo nasilać nietypowe odczucia, ale związek czasowy nie jest jeszcze diagnozą. Nowego, jednostronnego, utrzymującego się lub nietypowego objawu nie należy automatycznie przypisywać emocjom.

Migrena i aura migrenowa

Migrenie może towarzyszyć aura czuciowa. Zwykle obejmuje ona mrowienie lub drętwienie twarzy, języka albo kończyny i może stopniowo przemieszczać się na kolejne obszary. Czasami występują również zaburzenia widzenia lub mowy. Aura może poprzedzać ból głowy, pojawić się w jego trakcie, a u części osób wystąpić bez bólu. Pierwszy w życiu, nietypowy lub nagły objaw czuciowy wymaga oceny lekarskiej. Nie należy samodzielnie zakładać, że jest to aura, ponieważ niektóre ostre zaburzenia neurologiczne mogą dawać podobne objawy.

Choroby i podrażnienia skóry głowy

Jeżeli mrowieniu towarzyszą świąd, zaczerwienienie, łuszczenie, nadwrażliwość lub wysypka, przyczyną może być podrażnienie albo choroba skóry. Objawy mogą pojawić się po zastosowaniu nowego szamponu, farby do włosów, kosmetyku do stylizacji lub po oparzeniu słonecznym. Podobne odczucia mogą towarzyszyć między innymi zapaleniu mieszków włosowych, łojotokowemu lub atopowemu zapaleniu skóry, łuszczycy oraz półpaścowi. Jednostronne pieczenie albo mrowienie, po którym pojawiają się bolesne pęcherzyki, wymaga konsultacji lekarskiej.

Napięcie mięśni oraz okolica szyi i karku

Mrowienie może współwystępować z napięciem karku, bólem szyi, ograniczeniem ruchomości i napięciowym bólem głowy. Dolegliwości często nasilają się po długiej pracy przy komputerze, przyjmowaniu jednej pozycji lub zaciskaniu szczęk. Długotrwałe napięcie może współwystępować z trudnością w odpoczynku. Więcej o takim obrazie przeczytasz w artykule o przeciążeniu układu nerwowego. Nie oznacza to jednak, że izolowane mrowienie skóry głowy zawsze pochodzi od kręgosłupa. Choroby odcinka szyjnego częściej wywołują ból, osłabienie lub mrowienie kończyny górnej. Przy utrzymujących się objawach potrzebna jest ocena lekarska zamiast samodzielnego przypisywania ich dyskopatii.

Leki i substancje

Parestezje mogą być związane z działaniem niektórych leków, zmianą ich dawki, alkoholem, substancjami psychoaktywnymi albo zatruciem. Znaczenie ma moment pojawienia się objawu w stosunku do rozpoczęcia terapii. Kofeina nie jest uniwersalną przyczyną mrowienia, ale w większych ilościach może nasilać pobudzenie, lęk, kołatanie serca i szybkie oddychanie. Nie należy samodzielnie odstawiać leków ani zmieniać ich dawkowania. Podejrzenie działania niepożądanego trzeba omówić z lekarzem lub farmaceutą. Przy podejrzeniu zatrucia konieczny jest pilny kontakt z pomocą medyczną.

Zaburzenia metaboliczne i niedobory

Zaburzenia czucia mogą pojawiać się w przebiegu niedoboru witaminy B12, nieprawidłowego stężenia wapnia, cukrzycy, chorób tarczycy i innych zaburzeń metabolicznych. Najczęściej nie dotyczą wyłącznie skóry głowy i mogą obejmować dłonie, stopy, twarz albo inne części ciała. Nie należy rozpoczynać suplementowania magnezu, witaminy B12 ani innych składników wyłącznie na podstawie mrowienia. Przyczynę powinno się ustalać na podstawie wywiadu, badania oraz odpowiednio dobranych badań laboratoryjnych.

Przyczyny neurologiczne i infekcyjne

Mrowienie może występować w przebiegu neuropatii, migreny, półpaśca, stwardnienia rozsianego, padaczki, udaru, przemijającego ataku niedokrwiennego oraz niektórych zakażeń układu nerwowego. Są to bardzo różne stany, a prawdopodobieństwo każdego z nich zależy od wieku, sposobu rozpoczęcia objawu, jego lokalizacji i pozostałych dolegliwości. Izolowane mrowienie nie oznacza automatycznie poważnej choroby neurologicznej. Jednocześnie nie należy go ignorować, gdy pojawia się nagle, postępuje, regularnie powraca albo współwystępuje z osłabieniem mięśni, zaburzeniami mowy, widzenia, równowagi lub świadomości.

Czy stres może powodować mrowienie w głowie?

Stres może wiązać się z mrowieniem, ale nie jest jedynym możliwym wyjaśnieniem. Podczas silnego napięcia zmienia się rytm oddychania, rośnie napięcie mięśni, a uwaga może silniej koncentrować się na sygnałach płynących z ciała. Jeżeli dochodzi do hiperwentylacji, mogą pojawić się parestezje twarzy, okolicy ust, dłoni lub stóp. Za możliwym związkiem ze stresem może przemawiać występowanie objawu podczas napięcia, jego stopniowe ustępowanie po uspokojeniu oraz współwystępowanie kołatania serca, drżenia, duszności lub uczucia lęku. Taki przebieg nie wyklucza jednak innych przyczyn. Pierwszy epizod, wyraźna jednostronność, utrzymywanie się mrowienia niezależnie od emocji albo obecność objawów neurologicznych są wskazaniem do konsultacji. Stres powinien być rozważany jako możliwy czynnik dopiero w szerszym kontekście.

Mrowienie w głowie a nerwica – czy można rozpoznać ją po objawach?

Na podstawie samego mrowienia nie można rozpoznać zaburzenia lękowego, potocznie określanego jako nerwica. Parestezje mogą współwystępować z lękiem, napadami paniki oraz długotrwałym napięciem, ale mają również wiele przyczyn somatycznych. W zaburzeniach lękowych mrowienie może pojawiać się razem z przyspieszonym biciem serca, dusznością, drżeniem, poceniem, uczuciem zagrożenia lub nadmierną koncentracją na objawach ciała. Dolegliwości bywają epizodyczne i mogą nasilać się w określonych sytuacjach. Rozpoznanie wymaga oceny rodzaju i czasu trwania objawów oraz ich wpływu na codzienne funkcjonowanie. Jeżeli badanie nie wskazuje na wymagającą leczenia przyczynę somatyczną, lekarz może zaproponować konsultację z psychiatrą lub psychologiem.

Jak hiperwentylacja może powodować mrowienie?

Hiperwentylacja oznacza oddychanie szybsze lub głębsze, niż wynika to z aktualnych potrzeb organizmu. Prowadzi do nadmiernego usuwania dwutlenku węgla. Powstające zmiany równowagi kwasowo-zasadowej mogą wpływać na pobudliwość nerwów i powodować mrowienie, drętwienie, zawroty głowy, osłabienie albo uczucie nierealności. Typowe jest mrowienie wokół ust, na twarzy oraz w dłoniach i stopach. Może także pojawić się zaciskanie dłoni albo skurcze mięśni. Bezpieczne sposoby pracy z oddechem opisujemy w poradniku o technikach oddechowych. Podczas takiego epizodu można spróbować uspokoić oddech, unikając wymuszania bardzo głębokich wdechów. Nie należy oddychać do papierowej torby, ponieważ podobne objawy mogą mieć także inne, potencjalnie niebezpieczne przyczyny.

Czy miejsce mrowienia pomaga rozpoznać przyczynę?

Lokalizacja może naprowadzić lekarza na dalszy kierunek diagnostyki, ale sama nie pozwala postawić rozpoznania.

Lokalizacja lub przebiegCo warto uwzględnić
Mrowienie samej skóry głowyzmiany skórne, zastosowane kosmetyki, świąd, zaczerwienienie lub wysypkę
Mrowienie głowy i twarzycharakter zaburzeń czucia, migrenę i pozostałe objawy neurologiczne
Mrowienie jednej stronynagły początek oraz osłabienie, zaburzenia mowy, widzenia i równowagi
Mrowienie potylicy z napięciem karkuból szyi, ograniczenie ruchomości i długotrwałą pozycję ciała
Mrowienie wokół ust i dłoniprzyspieszone oddychanie i możliwość hiperwentylacji
Mrowienie z pieczeniem i pęcherzykamimożliwość półpaśca i potrzebę konsultacji lekarskiej

Szczególne znaczenie ma nagła zmiana czucia po jednej stronie twarzy lub ciała. W połączeniu z opadaniem kącika ust, osłabieniem kończyny albo zaburzeniami mowy wymaga ona wezwania pogotowia.

Jakie objawy towarzyszące mają znaczenie?

Podczas konsultacji należy poinformować lekarza o wszystkich dolegliwościach pojawiających się przed mrowieniem, w jego trakcie lub bezpośrednio po nim. Ważne mogą być:

  • ból głowy i jego charakter;
  • zaburzenia widzenia lub aura wzrokowa;
  • zawroty głowy i problemy z równowagą;
  • osłabienie mięśni;
  • zaburzenia mowy lub rozumienia;
  • mrowienie twarzy, kończyn albo innych części ciała;
  • zmiany skórne, świąd i łuszczenie;
  • ból lub ograniczenie ruchomości szyi;
  • gorączka i sztywność karku;
  • duszność, kołatanie serca i drżenie;
  • utrata przytomności lub drgawki.

Znaczenie ma także związek z urazem, rozpoczęciem stosowania leku, zmianą kosmetyku, napadem migreny, wysiłkiem albo sytuacją stresową.

Jak rozpoznaje się przyczynę mrowienia w głowie?

Diagnostyka rozpoczyna się od szczegółowego wywiadu. Lekarz zapyta, kiedy objaw wystąpił po raz pierwszy, jak długo trwa, czy pojawia się po jednej stronie i czy regularnie powraca. Istotne jest tempo początku: nagły objaw ma inne znaczenie niż łagodne dolegliwości rozwijające się stopniowo. Wywiad może obejmować choroby przewlekłe, migrenę, niedawne infekcje lub urazy, przyjmowane leki, używki, sposób odżywiania oraz związek mrowienia ze stresem. Lekarz może zbadać czucie, siłę mięśni, odruchy, koordynację, mowę i chód. Jeżeli obecne są zmiany skórne, oceni także skórę głowy. Kolejne kroki zależą od wyników tej oceny. Nie każda osoba wymaga konsultacji neurologicznej ani badań obrazowych.

Jakie badania mogą być potrzebne?

Nie istnieje jeden zestaw badań przeznaczony dla każdej osoby z mrowieniem w głowie. W zależności od wywiadu i badania lekarz może rozważyć morfologię, oznaczenie glukozy, witaminy B12, elektrolitów, w tym wapnia, oraz badania funkcji tarczycy. Badania obrazowe głowy lub odcinka szyjnego, badania elektrofizjologiczne albo dalsza diagnostyka neurologiczna są wykonywane wtedy, gdy przemawia za nimi charakter objawów. Podejrzenie choroby skóry może wymagać badania dermatologicznego, a infekcji – odpowiednio dobranych badań laboratoryjnych. Samodzielne wykonywanie rozbudowanych pakietów badań może nie pomóc w ustaleniu przyczyny. Najbezpieczniej dobrać je po konsultacji.

Do jakiego lekarza zgłosić się z mrowieniem w głowie?

Jeżeli objaw nawraca, utrzymuje się albo nie ma jasnej przyczyny, pierwszym krokiem może być wizyta u lekarza podstawowej opieki zdrowotnej. Na podstawie wywiadu i badania lekarz zdecyduje, czy potrzebna jest dalsza diagnostyka. W zależności od obrazu dolegliwości może być wskazana konsultacja:

  • neurologiczna – przy zaburzeniach czucia, migrenie lub innych objawach neurologicznych;
  • dermatologiczna – przy wysypce, świądzie, pęcherzykach lub łuszczeniu skóry;
  • psychiatryczna albo psychologiczna – gdy objawy wiążą się z lękiem lub napadami paniki po uwzględnieniu przyczyn somatycznych;
  • laryngologiczna lub stomatologiczna – jeśli objawy dotyczą również zatok, ucha, szczęki albo zębów;
  • chorób zakaźnych – gdy wywiad i pozostałe objawy wskazują na możliwość zakażenia.

Nagłe objawy alarmowe nie wymagają umawiania zwykłej wizyty, lecz wezwania pomocy ratunkowej.

Jak leczy się mrowienie w głowie?

Leczenie zależy od rozpoznanej przyczyny. Mrowienie nie jest jedną chorobą, dlatego nie istnieje uniwersalny lek ani zabieg odpowiedni dla każdej osoby. W zależności od rozpoznania postępowanie może obejmować leczenie choroby skóry, migreny, infekcji, neuropatii albo zaburzeń metabolicznych. Zmiana leku powodującego działania niepożądane powinna odbywać się wyłącznie po konsultacji. Przy rozpoznanych problemach dotyczących szyi lekarz może zalecić odpowiednio prowadzoną fizjoterapię. Zaburzenia lękowe mogą wymagać psychoterapii, a w niektórych przypadkach także leczenia farmakologicznego. Nie należy leczyć mrowienia samodzielnie suplementami, masażem albo preparatami uspokajającymi bez ustalenia prawdopodobnej przyczyny.

Co można zrobić, gdy mrowienie pojawia się podczas stresu?

Jeżeli nie występują objawy alarmowe, a mrowienie ma wyraźny związek z napięciem, można przerwać wykonywaną czynność, usiąść w spokojnym miejscu i pozwolić oddechowi stopniowo zwolnić. Nie trzeba wymuszać bardzo głębokich wdechów. Pomocne może być świadome rozluźnienie szczęki, barków i karku. Warto zanotować czas rozpoczęcia i długość trwania epizodu, jego lokalizację oraz pozostałe objawy. Takie informacje mogą ułatwić późniejszą konsultację. Jeżeli kofeina nasila pobudzenie i kołatanie serca, można ograniczyć jej ilość oraz obserwować reakcję organizmu. Pomocniczo można wykorzystać techniki relaksacyjne, ale powtarzających się dolegliwości nie należy nimi maskować. Nawroty, narastanie objawu albo brak wyraźnego związku ze stresem są wskazaniem do rozmowy z lekarzem.

Czy kołdra obciążeniowa pomaga na mrowienie w głowie?

Kołdra obciążeniowa nie służy do leczenia mrowienia, parestezji, migreny ani chorób neurologicznych. Nie może też zastępować diagnostyki lub opóźniać wezwania pomocy w przypadku objawów alarmowych. Niektóre osoby korzystają z równomiernego nacisku kołdry obciążeniowej jako elementu wieczornego odpoczynku i wyciszenia. Subiektywne zmniejszenie napięcia nie potwierdza jednak, że przyczyną mrowienia był stres, ani nie oznacza usunięcia źródła dolegliwości. Produkt powinien być dobierany zgodnie z instrukcją, możliwościami samodzielnego zdjęcia oraz przeciwwskazaniami użytkownika. Sekcja produktowa może informować o właściwościach i zasadach doboru kołdry, ale nie powinna obiecywać zmniejszenia parestezji ani przedstawiać nacisku jako terapii tego objawu.

Kiedy umówić konsultację lekarską?

Konsultację warto zaplanować, gdy mrowienie:

  • regularnie powraca;
  • trwa coraz dłużej lub staje się intensywniejsze;
  • pojawia się bez uchwytnej przyczyny;
  • obejmuje kolejne części ciała;
  • zakłóca sen, pracę lub codzienne funkcjonowanie;
  • rozpoczęło się po zastosowaniu nowego leku lub zmianie dawki;
  • współwystępuje z bólem głowy, wysypką, świądem, migreną lub bólem szyi;
  • pojawia się razem z innymi zaburzeniami czucia.

Jeżeli objaw wystąpił nagle wraz z osłabieniem jednej strony ciała, zaburzeniami mowy, widzenia, równowagi, świadomości lub wyjątkowo silnym bólem głowy, nie należy czekać na zwykłą konsultację. Trzeba wezwać pomoc ratunkową.

FAQ – mrowienie w głowie

Czy mrowienie w głowie może być od stresu?

Tak, mrowienie może pojawiać się podczas silnego stresu, szczególnie gdy towarzyszy mu szybkie oddychanie, napięcie mięśni, kołatanie serca lub lęk. Stres jest jednak tylko jedną z możliwych przyczyn. Nowe, utrzymujące się lub jednostronne mrowienie wymaga oceny w szerszym kontekście.

Czy mrowienie w głowie może oznaczać nerwicę?

Może współwystępować z zaburzeniami lękowymi, ale samo nie pozwala ich rozpoznać. Przed przypisaniem objawu nerwicy trzeba uwzględnić jego przebieg, pozostałe dolegliwości i możliwe przyczyny somatyczne.

Co oznacza mrowienie jednej strony głowy?

Jednostronność nie wskazuje na jedno rozpoznanie. Znaczenie ma nagłość początku i obecność innych objawów. Jeżeli równocześnie występują osłabienie kończyny, opadanie twarzy, zaburzenia mowy, widzenia lub równowagi, należy natychmiast wezwać pogotowie.

Czy mrowienie skóry głowy może pochodzić od kręgosłupa?

Może współwystępować z bólem szyi, napięciem karku i ograniczeniem ruchomości, ale nie należy automatycznie przypisywać go dyskopatii. Problemy odcinka szyjnego częściej powodują objawy w obrębie barku lub kończyny górnej. Przyczynę powinien ocenić lekarz.

Czy migrena może powodować mrowienie?

Tak. Aura migrenowa może obejmować przemieszczające się mrowienie lub drętwienie twarzy, języka albo kończyny. Pierwszy lub nietypowy epizod wymaga konsultacji, ponieważ podobne objawy mogą występować w innych stanach neurologicznych.

Czy niedobór witaminy B12 może powodować parestezje?

Niedobór witaminy B12 może powodować zaburzenia czucia, ale zazwyczaj nie rozpoznaje się go na podstawie izolowanego mrowienia skóry głowy. Potrzebne są wywiad, ocena innych objawów i odpowiednio dobrane badania. Suplementacji nie należy rozpoczynać wyłącznie na podstawie przypuszczenia.

Czy mrowienie głowy może być skutkiem leku?

Niektóre leki mogą powodować parestezje jako działanie niepożądane. Ważny jest związek czasowy między rozpoczęciem terapii albo zmianą dawki a wystąpieniem objawu. Leku nie należy odstawiać bez konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.

Jak długo można obserwować mrowienie w głowie?

Nie ma jednego bezpiecznego czasu obserwacji odpowiedniego dla wszystkich przypadków. Krótkie, łagodne odczucie po możliwym podrażnieniu można obserwować, jeżeli nie ma innych dolegliwości. Objaw nawracający, przedłużający się, nasilający lub utrudniający funkcjonowanie wymaga konsultacji.

Czy z mrowieniem w głowie należy iść do neurologa?

Pierwszym krokiem może być lekarz podstawowej opieki zdrowotnej. Konsultacja neurologiczna jest szczególnie istotna, gdy występują inne zaburzenia czucia, osłabienie, migrena, zaburzenia równowagi lub nieprawidłowości w badaniu neurologicznym.

Kiedy mrowienie wymaga wezwania pogotowia?

Pomoc ratunkową należy wezwać, gdy mrowienie lub drętwienie pojawia się nagle razem z opadaniem twarzy, osłabieniem ręki lub nogi, zaburzeniami mowy, widzenia, równowagi albo świadomości. Pilnej pomocy wymagają również drgawki, nagły wyjątkowo silny ból głowy oraz pogorszenie stanu po urazie.

Bibliografia

  1. Powers W.J., Rabinstein A.A., Ackerson T. i wsp. Guidelines for the Early Management of Patients With Acute Ischemic Stroke: 2019 Update. Stroke. 2019;50(12):e344–e418. DOI: 10.1161/STR.0000000000000211.
  2. Headache Classification Committee of the International Headache Society. The International Classification of Headache Disorders, 3rd edition. Cephalalgia. 2018;38(1):1–211. DOI: 10.1177/0333102417738202.
  3. Gardner W.N. The pathophysiology of hyperventilation disorders. Chest. 1996;109(2):516–534. DOI: 10.1378/chest.109.2.516.
  4. National Institute for Health and Care Excellence. Vitamin B12 deficiency in over 16s: diagnosis and management. NICE Guideline NG239. 2024.
  5. Boulton A.J.M., Vinik A.I., Arezzo J.C. i wsp. Diabetic Neuropathies: A statement by the American Diabetes Association. Diabetes Care. 2005;28(4):956–962. DOI: 10.2337/diacare.28.4.956.
  6. Cohen J.I. Herpes Zoster. New England Journal of Medicine. 2013;369:255–263. DOI: 10.1056/NEJMcp1302674.
Kołdry obciążeniowe Makumi

Zamień wieczór w rytuał spokojnego snu

Naturalne materiały, ręczne szycie w Polsce i certyfikat OEKO-TEX® Standard 100. Dobierz wagę do swojej masy ciała.