Polisomnografia – badanie snu, wskazania i przebieg

Polisomnografia to jedno z najprecyzyjniejszych narzędzi diagnostycznych, jakie ma dziś medycyna snu. Ta metoda diagnostyczna rejestruje jednocześnie co najmniej 6-8 parametrów fizjologicznych – od fal mózgowych po saturację tlenu – dając lekarzowi pełny obraz tego, co dzieje się z organizmem podczas snu. Artykuł wyjaśnia, kiedy warto ją wykonać, jak wygląda przebieg badania, czym różni się od prostszych testów domowych oraz kiedy jej wyniki powinny skłonić do pilnej konsultacji ze specjalistą.Czym jest polisomnografia – kompleksowe badanie snu i co mierzyPolisomnografia rejestruje jednocześnie co najmniej 6-8 parametrów fizjologicznych: fale mózgowe (EEG), ruchy gałek ocznych (EOG), napięcie mięśniowe (EMG), przepływ powietrza przez drogi oddechowe, saturację tlenu, tętno, zapis EKG oraz ruchy klatki piersiowej i przepony. Każdy z tych kanałów dostarcza innych informacji – dopiero ich połączenie daje lekarzowi pełny obraz tego, co dzieje się z organizmem w nocy. Żadne prostsze narzędzie nie oferuje takiej rozdzielczości diagnostycznej.Polisomnografia jest złotym standardem diagnostyki bezdechu sennego i zaburzeń snu diagnostyki bezdechu sennego i zaburzeń snu. Oznacza to, że inne metody – choćby dokładniejsze niż kiedyś – są porównywane właśnie do niej jako punktu odniesienia. Badanie wykonuje się najczęściej na oddziale chorób płuc lub w specjalistycznej pracowni snu i wymaga skierowania, zwykle z podejrzeniem obturacyjnego bezdechu sennego.Procedura trwa minimum 6-8 godzin i obejmuje całą noc snu, obejmując jedną pełną noc. W tym czasie rejestrowana jest nie tylko aktywność mózgu, ale też pozycja ciała, bo niektóre zaburzenia oddychania nasilają się wyłącznie w określonej pozycji – na przykład na plecach. Ten rodzaj badania uwzględnia więc zmienne, których żaden domowy monitor nie jest w stanie uchwycić.Actigrafia – urządzenie noszone na nadgarstku – mierzy aktywność ruchową i szacuje cykl snu na tej podstawie, jednak nie rejestruje fal mózgowych (EEG). To zasadnicza różnica, bo bez EEG nie można precyzyjnie określić faz snu ani wykryć mikropobudzeń kluczowych dla diagnozy wielu zaburzeń. Actigrafia przydaje się w monitorowaniu rytmu dobowego, ale nie zastępuje opisywanej techniki w diagnostyce klinicznej.Dlaczego diagnostyka snu ma znaczenie dla długości życia?Znaczenie polisomnografii nabiera szczególnej wagi w świetle badań populacyjnych. Sleep Research Society® we współpracy z Oxford University Press opublikowała raport Sleep insufficiency and life expectancy at the state-county level in the United States, 2019–2025 (McAuliffe i wsp.), który wykazał, że regiony o wyższym odsetku niedoboru snu charakteryzują się krótszą oczekiwaną długością życia. Zależność ta utrzymywała się nawet po uwzględnieniu czynników społeczno-ekonomicznych.Co analizowano? Wnioski z badań Sleep Research Society® Dlaczego to ważne dla jakości snu w Europie?Niedobór snu w populacji Regiony z wyższym odsetkiem osób śpiących zbyt krótko charakteryzują się gorszymi wskaźnikami zdrowotnymi W Europie problem krótkiego i przerywanego snu dotyczy milionów osób, zwłaszcza w dużych miastachDługość życia Wyższy poziom niedoboru snu wiąże się z krótszą oczekiwaną długością życia Jakość snu jest jednym z elementów stylu życia wpływających na zdrowe starzenie sięNiezależność wyników Zależność utrzymywała się nawet po uwzględnieniu czynników społeczno-ekonomicznych Oznacza to, że sen ma znaczenie niezależnie od miejsca zamieszkania czy statusu materialnegoCharakter problemu Niedobór snu działa na poziomie całych społeczności, a nie tylko pojedynczych osób Poprawa jakości snu powinna być traktowana jako element profilaktyki zdrowotnejZnaczenie dla codziennego snu Badanie podkreśla rolę stabilnego, nieprzerywanego snu Rozwiązania wspierające poczucie bezpieczeństwa i relaksu, np. kołdry obciążeniowe, mogą być pomocnym elementem wieczornej rutynyWskazania do polisomnografii – bezdech senny, zaburzenia snu i inne schorzeniaPolisomnografia najczęściej wskazana jest przy obturacyjnym bezdechu sennym – to właśnie to schorzenie najczęściej kieruje chorych do laboratoryjnego badania snu. Bezdech rozpoznaje się, gdy oddech ustaje na co najmniej 10 sekund podczas snu – i może to się powtarzać dziesiątki, a nawet setki razy w ciągu nocy. Efektem są poranny ból głowy, nadmierna senność w ciągu dnia i chroniczne zmęczenie, które wielu chorych przez lata przypisuje innym przyczynom.Kluczowym parametrem ocenianym po badaniu jest wskaźnik AHI (Apnea-Hypopnea Index). AHI poniżej 5 zdarzeń na godzinę snu uznaje się za normę; wartość powyżej 5 wskazuje na zaburzenia oddychania podczas snu i wymaga dalszego postępowania klinicznego. Im wyższy wskaźnik, tym cięższa postać choroby – stąd wynik badania bezpośrednio determinuje wybór terapii.Wskazania do tej formy diagnostyki obejmują jednak nie tylko bezdech. Czas snu i jego struktura są zaburzone również w zespole niespokojnych nóg, parasomniach (takich jak somnambulizm) czy narkolepsji. W każdym z tych przypadków zaburzenia mają inny mechanizm, a ta procedura pozwala je od siebie odróżnić na podstawie obiektywnych danych – nie wyłącznie relacji pacjenta.Skierowanie z podejrzeniem bezdechu sennego otwiera drogę do pełnego badania refundowanego przez NFZ. Rejestracja saturacji tlenu przez całą noc pozwala ocenić głębokość i czas trwania jej spadków, co ma bezpośrednie znaczenie kliniczne. – wskazanie do tlenoterapii pojawia się zwykle przy SpO2 poniżej 90–92%, choć ostateczna decyzja zależy od kontekstu klinicznego i dodatkowych objawów, choć ostateczna decyzja zależy od kontekstu klinicznego i dodatkowych objawów. Rejestracja saturacji przez całą noc pozwala ocenić, jak głębokie i jak długotrwałe są te spadki. ## Przygotowanie do badania polisomnograficznegoBadanie polisomnograficzne trwa jedną noc i odbywa się w specjalistycznej pracowni snu. Pacjent zgłasza się wieczorem – zwykle między 20:00 a 22:00. Procedura podłączenia czujników zajmuje około 30-60 minut. Badanie nie wymaga znieczulenia ani żadnych inwazyjnych działań.Przebieg badaniaPodczas badania na głowę pacjenta nakładane jest minimum 19 elektrod zgodnie z międzynarodowym systemem 10-20, które rejestrują aktywność mózgu. Elektrody umieszczane są również na mięśniach twarzy, klatce piersiowej i nogach, a czujniki monitorują oddychanie, saturację tlenu i pracę serca. Pacjent zgłasza się wieczorem – zwykle między 20:00 a 22:00 – i przechodzi procedurę podłączenia czujników zajmującą około 30-60 minut. Nie wymaga znieczulenia ani żadnych inwazyjnych działań, jednak liczba elektrod i sensorów przyklejonych do ciała może początkowo budzić dyskomfort.Urządzenie polisomnograficzne za pomocą elektrod przytwierdzonych do czaszki rejestruje aktywność elektryczną mózgu, jednocześnie śledząc aktywność oczu i stan napięcia mięśniowego pacjenta. Monitorowanie pozycji ciała odbywa się poprzez dedykowany czujnik – jest to kluczowe ze względu na fakt, że zaburzenia oddychania w czasie snu zwykle ulegają nasileniu w określonych pozycjach, co ma istotne konsekwencje dla wyboru właściwego leczenia. Całość zebranych informacji przesyłana jest na bieżąco do systemu zbierającego dane, którym zarządza pracownik medyczny znajdujący się w sąsiednim pomieszczeniu.Przed badaniem snu w warunkach laboratoryjnych obowiązują standardowe zalecenia: unikanie alkoholu i kofeiny w dniu badania, niebranie leków nasennych bez uzgodnienia z lekarzem oraz przybycie z normalnym zmęczeniem – nie po drzemce. Badanie jest nieważne, jeśli chory prześpi zbyt krótko, dlatego planowanie wizyty w dzień roboczy, bez wcześniejszego przestawiania rytmu snu, ma sens.Po nocy spędzonej w pracowni lekarz analizuje zapis – obszerny zapis danych z całej nocy – i na tej podstawie stawia diagnozę lub wyklucza konkretne schorzenia. Wynik nie jest dostępny natychmiast, bo interpretacja wymaga czasu i wiedzy specjalistycznej.Jak przygotować się do polisomnografii?Odpowiednie przygotowanie do polisomnografii pozwala uzyskać wiarygodne wyniki badania i dokładniej ocenić jakość snu oraz ewentualne zaburzenia oddychania. W większości przypadków nie są wymagane skomplikowane przygotowania, jednak warto pamiętać o kilku ważnych zasadach:- Nie spożywaj alkoholu w dniu badania, ponieważ może on wpływać na strukturę snu oraz częstość epizodów bezdechu.- Nie stosuj leków nasennych ani uspokajających bez konsultacji z lekarzem, gdyż mogą one zmieniać przebieg snu i zafałszować wyniki.- Umyj włosy przed badaniem i nie używaj lakieru, żelu, odżywek ani innych kosmetyków do stylizacji. Dzięki temu elektrody EEG będą lepiej przylegały do skóry głowy.- Nie nakładaj lakieru do paznokci ani sztucznych paznokci, ponieważ pulsoksymetr zakładany na palec może nieprawidłowo odczytywać poziom natlenienia krwi.- Zabierz wygodną piżamę lub strój do spania, w którym będziesz czuć się komfortowo przez całą noc.- Przyjmij stale stosowane leki, chyba że lekarz prowadzący zaleci inaczej. Warto zabrać je ze sobą do pracowni snu.- Dobrym pomysłem jest również zabranie przyborów toaletowych, dokumentacji medycznej oraz wyników wcześniejszych badań, jeśli są związane z diagnostyką zaburzeń snu.- Staraj się zachować typowy rytm dnia – nie odsypiaj ani nie ograniczaj snu przed badaniem. Dzięki temu zapis będzie najlepiej odzwierciedlał Twój naturalny sen.Przestrzeganie tych zaleceń zwiększa szansę na uzyskanie miarodajnego wyniku, który pomoże lekarzowi postawić trafną diagnozę i zaplanować odpowiednie leczenie.Jakie parametry mierzy polisomnografia?Parametr Co ocenia?EEG Aktywność mózgu i poszczególne fazy snu.EOG Ruchy gałek ocznych, pomocne m.in. w rozpoznawaniu fazy REM.EMG Napięcie mięśni podczas snu.EKG Rytm i pracę serca podczas snu.Pulsoksymetr Poziom saturacji, czyli natlenienia krwi.Mikrofon Obecność i natężenie chrapania.Czujnik przepływu powietrza Przepływ powietrza przez nos i usta oraz przerwy w oddychaniu.Pasy oddechowe Ruchy klatki piersiowej i brzucha związane z oddychaniem.Jaka jest różnica między polisomnografią a innymi badaniami snuPolisomnografia różni się od domowych testów snu przede wszystkim liczbą i rodzajem mierzonych parametrów. Badanie domowe (Home Sleep Apnea Test, HST) rejestruje zazwyczaj kilka parametrów: przepływ powietrza, wysiłek oddechowy, saturację tlenu i tętno – zgodnie ze standardami diagnostyki snu. Polisomnografia natomiast rejestruje co najmniej 6-8 parametrów, włącznie z EEG, EOG i EMG, co daje nieporównywalnie więcej informacji o strukturze snu.Urządzenie noszące się na nadgarstku szacuje sen poprzez pomiar aktywności ruchowej, lecz nie posiada zdolności rejestracji fal mózgowych – co stanowi jej główną słabość. Brak EEG uniemożliwia ustalenie czasu spędzanego u pacjenta w każdej fazie snu oraz identyfikację mikropobudzeń trwających zaledwie kilka sekund, które mimo krótkiego trwania fragmentują badanie snu i generują nadmierną senność w ciągu dnia. Rozwiązanie to okazuje się przydatne do monitorowania rytmu dobowego i oceny efektów terapii, jednak nie znajduje zastosowania w diagnostyce początkowej zaburzeń snu.Jak przebiega diagnostyka zaburzeń snu?Polisomnografia krok po kroku Wybór metody zależy od podejrzenia klinicznego. Jeśli lekarz podejrzewa wyłącznie obturacyjny bezdech senny u chorego bez innych schorzeń, domowy test może być wystarczający jako badanie wstępne. Jednak przy podejrzeniu narkolepsji, parasomnii, zespołu niespokojnych nóg lub złożonych zaburzeń snu – tylko pełna procedura laboratoryjna dostarcza danych niezbędnych do diagnozy. Uproszczone testy mogą w takich przypadkach dać wynik fałszywie ujemny i opóźnić właściwe leczenie. Dlaczego warto wcześnie wykryć bezdech senny Chrapanie w nocy, które wielu traktuje jako uciążliwość, bywa objawem bezdechu sennego powodującego nocne niedotlenienie tkanek. Każdy epizod zatrzymania oddechu to chwilowy skok ciśnienia i aktywacja układu współczulnego – przy ciężkim bezdechu może to się powtarzać setki razy w ciągu nocy.Senność w ciągu dnia wynikająca z nieleczonego bezdechu zwiększa ryzyko wypadków komunikacyjnych i obniża wydajność pracy – to wymiar zdrowia publicznego wykraczający poza samego pacjenta.Pracownie snu i oddziały specjalistyczne – w tym pracownie neurodiagnostyczne działające w różnych regionach kraju – oferują pełne badanie polisomnograficzne zarówno w ramach NFZ, jak i komercyjnie.Najczęściej zadawane pytaniaCzy polisomnografia boli?Badanie jest całkowicie nieinwazyjne i bezbolesne. Elektrody oraz czujniki przyklejane są do skóry za pomocą specjalnego żelu lub plastrów – nie wymagają nakłuć ani znieczulenia. Pewien dyskomfort może pojawić się na początku nocy, gdy pacjent przyzwyczaja się do kabli i sensorów, jednak większość chorych zasypia bez większych trudności.Ile czasu trwa badanie polisomnograficzne?Wizyta w pracowni snu obejmuje łącznie 8-9 godzin, z czego 30-60 minut przypada na montaż elektrod przed nocą i ich demontaż po przebudzeniu. Pacjent przychodzi wieczorem (około 20:00-22:00) i opuszcza placówkę następnego ranka. Specjalista dokonuje analizy wyników w ciągu kilku kolejnych dni.Co można wykryć za pomocą polisomnografii?Poza bezdechem sennym, badanie umożliwia rozpoznanie narkolepsji, somnambulizmu, bruksizmu nocnego, zespołu niespokojnych nóg oraz nocnych napadów padaczkowych. Zapis EEG pozwala odróżnić parasomnie od padaczki – co bez rejestracji fal mózgowych jest niemożliwe. Każde z tych schorzeń wymaga innego leczenia, dlatego precyzyjna diagnoza ma kluczowe znaczenie.Gdzie można wykonać polisomnografię i jak znaleźć placówkę?Badanie snu realizują ośrodki diagnostyczne funkcjonujące w strukturze oddziałów neurologicznych, pulmonologicznych oraz wyspecjalizowanych placówek zajmujących się diagnostyką mózgu i zaburzeń snu. Możliwość skorzystania z tego badania istnieje zarówno poprzez system NFZ – wymagane jest skierowanie od lekarza podstawowej opieki zdrowotnej lub specjalisty pulmonologa – jak i na zasadach prywatnych, gdzie czas oczekiwania jest znacznie krótszy. Portale wyszukiwarek ośrodków finansowanych z NFZ ułatwiają zlokalizowanie najbliższej placówki.Jak wygląda badanie polisomnograficzne?Badanie polisomnograficzne odbywa się w specjalistycznej pracowni snu i przypomina nocleg w warunkach klinicznych. Po przybyciu wieczorem technik medyczny przykleja elektrody do głowy, twarzy, klatki piersiowej i nóg pacjenta, a następnie zakłada czujniki przepływu powietrza przy nosie i ustach oraz pulsoksymetr na palec. Pacjent kładzie się do łóżka i zasypia w swoim naturalnym rytmie – wszystkie dane są rejestrowane automatycznie przez całą noc. Pomieszczenie jest zaciemnione i wyciszone, a personel obserwuje przebieg badania z sąsiedniego pokoju, nie zakłócając snu. Rano elektrody są zdejmowane, a pacjent może wrócić do codziennych zajęć.Kto powinien rozważyć wykonanie polisomnografii?Polisomnografia jest szczególnie wskazana dla osób, które głośno chrapią, budzą się z uczuciem duszności lub kołataniem serca, skarżą się na nadmierną senność w ciągu dnia mimo pozornie wystarczającej ilości snu, a także dla tych, u których partner lub partnerka zaobserwowali przerwy w oddychaniu podczas snu. Badanie warto rozważyć również przy trudnościach z koncentracją, porannych bólach głowy o niejasnej przyczynie oraz przy podejrzeniu narkolepsji, parasomnii lub nocnych napadów padaczkowych. Osoby z nadwagą, nadciśnieniem tętniczym lub cukrzycą typu 2 należą do grup podwyższonego ryzyka bezdechu sennego i powinny skonsultować wskazania do badania ze swoim lekarzem.Dlaczego diagnostyka snu ma znaczenie dla długości życia?Nieleczony bezdech senny i inne poważne zaburzenia snu nie są wyłącznie problemem komfortu – mają udokumentowany wpływ na długość i jakość życia. Przewlekłe nocne niedotlenienie tkanek, powtarzające się skoki ciśnienia i stała aktywacja układu współczulnego prowadzą do przyspieszonego rozwoju miażdżycy, nadciśnienia tętniczego, arytmii serca oraz zwiększają ryzyko udaru mózgu i zawału. Badania epidemiologiczne wskazują, że ciężki nieleczony bezdech senny skraca życie i istotnie zwiększa śmiertelność sercowo-naczyniową. Wczesna diagnoza – możliwa właśnie dzięki polisomnografii – otwiera drogę do skutecznego leczenia, które te ryzyka odwraca lub znacząco ogranicza. Dlatego diagnostyka snu jest inwestycją nie tylko w lepszy wypoczynek, ale przede wszystkim w zdrowie układu krążenia i długoterminową sprawność organizmu.Wynik badania polisomnograficznego – jak interpretować rezultaty?Wynik polisomnografii to wielostronicowy raport zawierający dane z wszystkich rejestrowanych kanałów, jednak kluczowe znaczenie kliniczne mają kilka parametrów. Najważniejszy z nich to wskaźnik AHI (Apnea-Hypopnea Index) – liczba epizodów bezdechu i spłyceń oddechu na godzinę snu: wartość poniżej 5 uznawana jest za normę, 5-15 oznacza łagodny bezdech, 15-30 umiarkowany, a powyżej 30 – ciężki. Raport zawiera również dane o minimalnej i średniej saturacji tlenu, strukturze faz snu (w tym proporcji snu głębokiego i fazy REM), liczbie mikropobudzeń oraz pozycji ciała podczas epizodów oddechowych. Interpretacja wyników należy do lekarza specjalisty – pulmonologa lub neurologa – który na ich podstawie dobiera odpowiednie leczenie: od zmiany pozycji snu, przez aparat CPAP, aż po interwencję chirurgiczną. Pacjent powinien otrzymać wynik wraz z pisemnym komentarzem i zaleceniami w ciągu kilku dni od badania.Odpowiedzi na najważniejsze pytania dotyczące polisomnografiiCzy polisomnografia boli?Nie. Polisomnografia jest badaniem całkowicie nieinwazyjnym i bezbolesnym. Elektrody oraz czujniki są przyklejane do skóry za pomocą specjalnych plastrów lub żelu i służą wyłącznie do rejestrowania parametrów organizmu podczas snu.Czy podczas polisomnografii można iść do toalety?Tak. W razie potrzeby można wstać i skorzystać z toalety. Personel medyczny poinstruuje Cię, jak zrobić to bezpiecznie, aby nie odłączyć aparatury.Czy podczas badania można spać na boku?Tak. Podczas polisomnografii można spać w swojej naturalnej pozycji – na boku, plecach lub brzuchu. Aparatura została zaprojektowana tak, aby umożliwić zmianę pozycji podczas snu.Czy można wstać w trakcie badania?Tak. Jeżeli zajdzie taka potrzeba, można wstać z łóżka. Warto jednak wcześniej poinformować personel, aby uniknąć przypadkowego odłączenia czujników.Czy do wykonania polisomnografii potrzebne jest skierowanie?To zależy od miejsca wykonywania badania. W przypadku badania finansowanego przez NFZ skierowanie jest wymagane. W wielu placówkach prywatnych można wykonać polisomnografię bez skierowania.Ile trwa polisomnografia?Badanie obejmuje całą noc i zazwyczaj trwa od około 6 do 8 godzin. Rejestracja parametrów rozpoczyna się przed zaśnięciem i kończy po przebudzeniu.Czy polisomnografię można wykonać w domu?Tak, jednak zależy to od rodzaju badania. W warunkach domowych najczęściej wykonuje się uproszczoną wersję diagnostyki – poligrafię. Pełna polisomnografia jest zazwyczaj przeprowadzana w specjalistycznej pracowni snu.Jak długo czeka się na wynik polisomnografii?Czas oczekiwania zależy od placówki. Najczęściej analiza zapisu trwa od kilku dni do około dwóch tygodni, ponieważ wyniki wymagają szczegółowej oceny przez lekarza lub technika snu.Czy polisomnografia wykrywa bezdech senny?Tak. Jest to złoty standard w diagnostyce obturacyjnego i ośrodkowego bezdechu sennego. Badanie pozwala określić liczbę epizodów bezdechu, spłyceń oddechu oraz ich wpływ na organizm.Czy polisomnografia rejestruje chrapanie?Tak. W trakcie badania rejestrowane są dźwięki chrapania oraz ich związek z zaburzeniami oddychania, co pomaga lekarzowi ustalić przyczynę problemu.Czy po polisomnografii można normalnie wrócić do codziennych obowiązków?Tak. Badanie nie wymaga okresu rekonwalescencji. Po zakończeniu polisomnografii większość osób może wrócić do pracy i codziennych aktywności, chyba że lekarz zaleci inaczej.Co oznacza wysoki wskaźnik AHI w wyniku polisomnografii?AHI (Apnea-Hypopnea Index) określa liczbę epizodów bezdechu i spłycenia oddechu przypadających na godzinę snu. Im wyższy wynik, tym większe nasilenie zaburzeń oddychania. Interpretacji wskaźnika powinien dokonać lekarz, uwzględniając również objawy pacjenta oraz pozostałe wyniki badania. Artykuł ma charakter informacyjny i nie zastępuje konsultacji z lekarzem lub specjalistą.Bibliografia- American Academy of Sleep Medicine (AASM). The AASM Manual for the Scoring of Sleep and Associated Events: Rules, Terminology and Technical Specifications. Darien, IL: American Academy of Sleep Medicine.- American Academy of Sleep Medicine. International Classification of Sleep Disorders (ICSD-3). 3rd Edition. Darien, IL: American Academy of Sleep Medicine.- Kapur V.K., Auckley D.H., Chowdhuri S. i wsp. Clinical Practice Guideline for Diagnostic Testing for Adult Obstructive Sleep Apnea. Journal of Clinical Sleep Medicine. 2017;13(3):479–504.- Berry R.B., Brooks R., Gamaldo C.E. i wsp. The AASM Manual for the Scoring of Sleep and Associated Events. American Academy of Sleep Medicine.- European Sleep Research Society (ESRS). European Guideline for the Diagnosis and Treatment of Insomnia and Sleep Disorders.- European Respiratory Society (ERS). Standards for the diagnosis and management of obstructive sleep apnoea in adults. European Respiratory Journal.- National Institute for Health and Care Excellence (NICE). Obstructive sleep apnoea/hypopnoea syndrome and obesity hypoventilation syndrome in over 16s – Diagnosis and Management (NG202). London: NICE.- Sleep Medicine Reviews. Czasopismo naukowe publikujące przeglądy badań dotyczących diagnostyki i leczenia zaburzeń snu. Elsevier.- PubMed – National Library of Medicine. Baza publikacji naukowych z zakresu medycyny i nauk o zdrowiu, obejmująca badania dotyczące polisomnografii, bezdechu sennego oraz diagnostyki zaburzeń snu.- Polskie Towarzystwo Badań nad Snem. Rekomendacje dotyczące diagnostyki i leczenia zaburzeń snu oraz materiały edukacyjne dla lekarzy i pacjentów.